„ODDECH” – „Atmen”

 

 

 

oddech

 

 

Roman jest młodocianym przestępcą i ma małe szanse na powrót do normalnego życia. Nie ma rodziny i słabo radzi sobie w kontaktach społecznych. Po kilku nieudanych próbach podjęcia pracy, Roman zostaje w końcu zatrudniony na okres próbny w miejskiej kostnicy w Wiedniu. Pewnego dnia ma do czynienia z ciałem martwej kobiety, która nosi to samo nazwisko co on. Roman zaczyna się po raz pierwszy w życiu zastanawiać nad swoją przeszłością. Zaczyna szukać swojej matki.

„Oddech”  to dość ciekawy sposób pokazania powrotu do normalności. Reżyserowi obrazu (Karl Markovics) udało się stworzyć wiarygodny i poruszający portret młodego człowieka jako jednostki zagubionej, mocno poturbowanej, ale jeszcze nie zniszczonej i nie kierującej się w stronę upadku. Jest to co prawda smutna historia ludzkich dramatów i jeszcze bardziej trudnych wyborów. Z drugiej strony film ma mocno zarysowany wydźwięk optymistyczny, dający nadzieję każdemu, kogo los przygniótł do ziemi w danym momencie życia. Jest to niesamowicie trzeźwy i przekonujący dramat wyróżniający się inteligentną powściągliwością reżyserii. Kontrolowany styl wizualny w połączeniu z obserwacyjnym podejściem, daje w efekcie końcowym orzeżwiająca integralność dramatyzmu. Może to wszystko brzmi zawile i trudne, ale takie słowa wpychają mi się w usta. Reżyser z wielką wnikliwością ukazuje nam minuty życia tego chłopaka i wewnętrzną walkę jaką prowadzi, by stać się kimś lepszym. Oprócz tego widzimy jak stara się zrozumieć coś czego tak naprawdę się boi. Popełniony błąd z jednej strony wpływa na jego życie, a z drugiej pozwala mu iść dalej.

Film może i nie jest od strony artystycznej kinem powalającym, niemniej jednak twórca potrafił w odpowiednio ciekawy sposób zapanować nad filmową materią, bohaterami i wątkami fabularnymi. Wszystko jest klarowne i trzyma się spójnie wizji reżyserskiej. Wielką zasługą tego filmu jest główna rola młodego aktora – Thomas Schubert  – na którym spadło brzemię ukazania kogoś, kto jest z jednej strony twardym, a z innej delikatnym chłopcem kierującym się w dorosłe życie. Thomas stworzył postać z krwi i kości, bardzo prawdziwą w przesłaniu i zapewne budzącego empatię widzów. Nie każdy potrafi dobrze odegrać swoją rolę, w tym przypadku należą się gratulacje.

„Oddech”  to z pewnością film skromny i poruszający wywołujący odruch próby zastanowienia się nad własnym dotychczasowym życiem i wybraną drogą przez młodych ludzi, którzy nie mają własnych autorytetów. Ukazanie dojrzewania w momencie, gdy bohater znajduje pracę w miejscu gdzie ma styczność ze śmiercią. Otoczenie wpływa na podejmowanie decyzji. Film prowadzony bardzo spokojnie ale ogląda się go z ciekawością. Nic dziwnego, ze w roku 2011 wzbudził poruszenie na festiwalu w Cannes.

Jest to kolejna pozycja na mojej liście, którą warto zobaczyć.

 

 

 

 

 

 

Jedna myśl na temat “„ODDECH” – „Atmen”

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s