„DROGA DO ZAPOMNIENIA” – „The Railway Man”

 

 

Droga do zapomnienia

 

 

Eric Lomax jest tajemniczym, nieco melancholijnym mężczyzną, który w pociągu poznaje piękną nieznajomą, Patti. Miłość od pierwszego wejrzenia prowadzi parę do szybkiego ślubu. Szczęście Patti zakłóca jednak niepokojąca tajemnica związana z przeszłością Erica. Jako młody brytyjski oficer, Eric został pojmany przez Japończyków podczas II wojny światowej. Osadzony w obozie jenieckim, zmuszany był do wycieńczającej pracy przy budowie osławionej Kolei Śmierci (Kolei Birmańskiej). Podczas długich i brutalnych przesłuchań otarł się o śmierć. Teraz, wspierany przez niezwykle odważną Patti, wyrusza na poszukiwanie swojego japońskiego oprawcy

Przede wszystkim jest to film o bardzo mocnej i nadzwyczajnej sile miłości do drugiego człowieka. Tylko ciężkie chwile, które burzą równowagę miłości, potrafią wystawić na próbę naszą odwagę i chęć pomocy. Jak możemy pomóc drugiej osobie, by zaznała już spokoju ducha i mogła godnie żyć, bez prześladujących duchów przeszłości. Reżyser filmu Jonathan Teplitzky w niezwykle wirtuozerski sposób ukazuje nam mocną tragedię człowieka, którego dręczą wydarzenia z przeszłości. Wojna, to okrutny czas. Wielu w sobie nosi olbrzymią „drzazgę” w postaci makabrycznych wspomnień, doznań. Nuta poetycka, jaka towarzyszy nam w trakcie oglądania, jeszcze bardziej wzmaga odczucia związane z wydarzeniami jakie odcisnęły piętno na głównym bohaterze opowieści. Obraz tym bardziej staje się mocniejszy, jak wiemy, iż jest to film oparty na prawdziwych wydarzeniach. Mówi się, iż prawdziwa miłość jest tylko jedna – prawdopodobnie jest to prawdą. Wielka miłość, prawdziwa miłość potrafi w ciężkim czasie przetrwać. Wszystko jednak zależy od ludzi – czy człowieka jest w stanie to wytrzymać?  W  „Drodze do zapomnienia”  tą mocną opoką jest kobieta. Pierwszy kontakt w pociągu, spojrzenie, wspólna rozmowa, błysk i jesteśmy już w sidłach miłości. Jednak jak każdy z nas wie, o to także trzeba walczyć nie tylko na początku. Po upływie czasu, kobieta widzi drugą , mroczną stronę człowieka z którym żyje i nie miała pojęcia o niej. Oglądanie męki ukochanego, wzmaga bunt w nas i chcemy zrobić wszystko by pomóc, mimo wszelkich przeciwności. W roli żony zagrała Nicole Kidman, która swoim chłodem i postawą stworzyła bardzo dobrą kreację aktorską. Chęć pomocy, chęć zrozumienia, chęć działania, wielka upartość – te wszystkie cechy Kidman w prawdziwy sposób pokazuje nam na ekranie. Czułem ta historię każdą komórką.

Po drugiej stronie mamy mężczyznę, ukochanego, który w późnym wieku dopiero poznaje swoją miłość i pragnie być szczęśliwy – jednak wszystko to na próżno. Widzimy jak przeszłość zżera tego człowieka od środka, jak prześladuje go na każdym kroku. Z każdym dniem to co cieszyło, zaczyna zanikać. Przełomem może być tylko stanięcie oko w oko ze swoim duchem z przeszłości. Główny bohater otrzymuje tą możliwość od swojego przyjaciela, który trafia na trop oprawcy i wskazuje jego pobyt. Bohater zostaje wręcz rozerwany od środka na myśl o spotkaniu z człowiekiem, którego nosił w sobie latami. W roli Erica Lomaxa oglądamy rewelacyjnego Colina Firtha, który jest elektryzujący w tej postaci. Przez cały film widzimy rozdartego człowieka, między teraźniejszością, a przeszłością. Kim może stać się mężczyzna, gdy przestaje korzystać z  przyjemności życia. Aktor w niezwykle mocny sposób przedstawia nam swojego bohatera.    „Droga do zapomnienia”  w szczególności odnosi się do momentu, gdy ofiara staje twarzą w twarz z katem. Żal, złość, zemsta … to wszystko co narasta w człowieku przez lata, jak zostanie wykorzystana w takim momencie? Co wygra ? Co sprawi nam ukojenie ? Tego Wam nie zdradzę.

Naprawdę niezwykły film o dążeniu do spokojnego życia u boku ukochanej osoby. Wszystko może się zmienić, gdy u naszego boku stoi odpowiednia osoba, której zależy na spokoju ducha ukochanego. Film o mocnych emocjach, które zostają ukojone po wielu, wielu latach. Jedna z lepszych pozycji filmowych jakie widziałem w tym roku. Solidna reżyseria, mocna fabuła, wspaniałe aktorstwo, świetne zdjęcia, oprawa muzyczna . Polecam Wam ten tytuł.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s