„CARTE BLANCHE”

 

 

carte strzalka niebieska góra strzalka niebieska góra

 

 

Kacper, uwielbiany przez uczniów nauczyciel historii z lubelskiego liceum, zaczyna stopniowo tracić wzrok. Diagnoza lekarska nie pozostawia złudzeń. Mężczyźnie, z powodu wady genetycznej, grozi trwała ślepota. Początkowo załamany, ostatecznie postanawia ukryć przed przełożonymi problemy zdrowotne, aby zachować pracę i doprowadzić do matury swoich uczniów. Jedynym powiernikiem tajemnicy nauczyciela zostaje jego najlepszy przyjaciel Wiktor. Kacper, zmagając się z nową sytuacją i nowymi wyzwaniami, nawiązuje bliską przyjaźń z koleżanką z pracy i próbuje pomóc zbuntowanej uczennicy, Klarze, która ukrywa swój własny sekret.

Kolejny raz się potwierdza, iż najlepsze scenariusze pisze życie. „Carte Blanche” to film oparty na prawdziwych wydarzeniach, które trwają nadal. Historia jednego z nauczycieli w Polsce, została przeniesiona na ekran. W dosłownym tłumaczeniu tego znaczenia – „biała karta” – „wolna ręka” – tak można nazwać życie tego człowieka, który dla swojej pasji, która jest jego życiem, dąży do celu i zadowolenia młodych ludzi. Biała karta, która zaczyna być zapisywana od początku. Coś się zakończyło, coś się zaczyna. Obraz człowieka, który zaczyna tracić wzrok, zaczyna tracić władze nad własnym życiem. Twórca obrazu, reżyser oraz scenarzysta Jacek Lusiński podchodzi do tematu poważnie, ale nie nudno. Ukazuje nam świat jakiego nie znamy i za pewne jakiego nie chcielibyśmy poznać. Stopniowo przechodzimy o krok dalej, by zatrzymać się na granicy ciemności. Granica ta jednak nie jest końcem, tylko początkiem i nadzieją na życie takie jak dotychczas.

Film tym mocniej działa na widza, iż mamy świadomość, że ta historia nadal trwa. Determinacja, zaciętość, nadzieja może zdziałać „cuda”  w znaczeniu zawodowym. Reżyser pokazuje nam człowieka targanymi różnymi emocjami oraz człowieka w różnych stanach psychiki w zależności od momentów życia. To jak sobie z tym radzi lub nie. Oprócz tego mamy otoczenie, które z założenia jest wrogie. Społeczeństwo które się boi i nie chce zrozumieć. Obraz o upadku i podniesieniu się jak feniks, by dalej robić to co się kocha. Bez dwóch zdań, kolejny raz mamy przyjemność zobaczyć świetnego aktora w bardzo dobrej roli. Andrzej Chyra w roli nauczyciela tracącego wzrok jest w prost świetny. Emocje w każdej scenie ma wypisane na twarzy. Ta kreacja jest filarem tego filmu. Oprócz niego warto zwrócić uwagę również na rolę jego przyjaciela Wiktora, w którą to wcielił się Arkadiusz Jakubik. Razem stworzyli ciekawy duet w tym filmie. Te postaci przeplatają się ze sobą. Jest jeszcze jedna postać, dziewczyny o imieniu Klara. Gra ją Eliza Rycembel i to ona właśnie jest takim zapalnikiem do działania dla tytułowego Kacpra.

„Carte Blanche” to film warty uwagi. Przez 1 godzinę 46 minut staniemy się obserwatorami czegoś, co można by rzec jest niemożliwe, a jednak wystarczy mieć na tyle odwagi i zacięcia, by iść do przodu. Dobry kamuflaż ten nie jest zły 😉 Ja osobiście spokojnie mogę Wam ten film polecić. To dobre polskie kino, które warto zobaczyć dla opowiedzianej historii oraz kolejnej świetnej roli Andrzeja Chyry.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s