„OBCE CIAŁO”

 

 

7656815.3 strzalka niebieska górastrzalka niebieska góra

 

 

Angelo i Kasia poznali się we Włoszech w grupie modlitewnej Focolari, gdzie połączyła ich miłość i wiara w Boga. Ich związek przerywa powrót dziewczyny do Polski i decyzja o wstąpieniu do klasztoru. Angelo przyjeżdża do Warszawy, żeby nakłonić Kasię do zmiany zdania. Czekając na jej decyzję, podejmuje pracę w międzynarodowej korporacji. Firmą zarządza bezwzględna i cyniczna Kris przy pomocy swojej asystentki Miry. W korporacyjnej rzeczywistości, głęboko wierzący Angelo staje się ofiarą drwin i mobbingu. Kris, wykorzystując swoją władzę, bawi się nim i chce zmusić do złamania zasad moralnych, ale jednocześnie jest zafascynowana jego wiarą.

Miałem wreszcie okazję zobaczyć ostatniego Zanussiego. Było warto, naprawdę warto. Styl tego reżysera jest tak wyczuwalny, że nawet gdy nie wiemy kto jest twórcą, to szybko rozpoznajemy oko pomysłodawcy. „Obce Ciało” to film dosadny, potrząsający, ukazujący prawdę współczesnego życia. Walka o przetrwanie jest wszędzie nie ważne kto jest kim, ważne by być na górze. W tym przypadku filarem jest kobieta. Kobieta jako wyznacznik kierunku życia. Kobieta wyzwolona lub zniewolona. Kobieta, która ma cel i osiąga go przy pomocy każdego dostępnego środka. Podoba mi się w tym filmie to, że pokazuje się wiele spraw otwarcie balansując na pewnej krawędzi czasem kiczu czy też absurdu. Jednak zawsze gdzieś wychodzi z tego czyta prawda, czysta natura ludzka. Film to nie tylko Zanussi, to przede wszystkim trzy rewelacyjne kreacje aktorskie … Agnieszka Grochowska, Agata Buzek, Weronika Rosati. Trzy różne światy, trzy różne spojrzenia, trzy różne kobiety. Niby są tak dalekie od siebie, a jednak jak bardzo bliskie. Agnieszka Grochowska brawurowo wytrącała mnie z równowagi postawą wyrafinowanej „suki” – po prostu, gdyż inaczej nie można tego ująć. Nienawidzimy jej, ma się ochotę zadusić tą kobietę, a jednak czyż takie nie jest życie? Weronika Rosati jak zwykle kobieta – kokietka, która ma swój cel i wie jak do niego dążyć bez szczególnego wychylania się. Na koniec mamy Agatę Buzek, można rzec przerażająco wychudzona i przezroczysta, jednak nie słaba – to wszystko daje kobietę, która wybrała pewną drogę życia. Wszystkie aktorki wyczuły swoje postaci, co widzimy podczas oglądania.

Całość jest ubrana w muzykę, którą stworzył  Wojciech Kilar co daje piorunujące jak zawsze wrażenia. Było wiele recenzji na temat tego filmu. wiele się mówiło i pisało w 2014 roku o tym co zrobił Zanussi.  Tak naprawdę co zrobił Zanussi??? Uważam, że zrobił dobry, prawdziwy film o świecie który funkcjonuje i ma się dobrze. Nie zawsze trzeba być poprawnym i grzecznym. Jestem zdania, iż to naprawdę świetna pozycja i czas nie uważam za stracony. Ja ten tytuł Polecam.

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s