„SIEDEM MINUT PO PÓŁNOCY” – „A Monster Calls”

 

 

A-Monster-Calls_2016_by_Laura-Racero_POSTERSPY_Contest

 

 

Niewielu jest dorosłych, którzy mieliby tyle odwagi co 10-letni Conor. Chłopiec codziennie musi bronić się przed grupą starszych chłopaków, którzy prześladują go w szkole. Prawdziwy dramat jednak rozgrywa się w domu chłopca – samotnie wychowująca go matka przegrywa walkę z chorobą, a lekarze rozkładają ręce. W tej sytuacji Conor zyskuje niezwykłego sprzymierzeńca – jest nim mroczna istota ze snów, która za pośrednictwem niezwykłych, magicznych opowieści wciąga Conor w świat, gdzie znaleźć można odpowiedzi na najtrudniejsze pytania.

„SIEDEM MINUT PO PÓŁNOCY”  w reżyserii J.A. Bayona to opowieść która porusza z każdej strony. Film, który bardzo przemyślanie został nakręcony, a w taki sposób, by pokazać nam świat dziecka, który stara sobie poradzić w ciężkiej sytuacji. Historia tak naprawdę nie jest fikcją, gdyż sytuacji podobnych jest na świecie wiele. Dziecko i chory rodzic … czy tak naprawdę ktoś zastanawia się, jak taka sytuacja wpływa na młody umysł? myślę, że nie zawsze i gdzieś spychane jest to na drugi plan. Ten film jest z pewnością wartościową lekcją dla każdego pokolenia widzów. A opowieści opowiadane przez potwora są czymś nad czym mocno trzeba się zastanowić i wyciągnąć wnioski. „Siedem minut…” jest z pewnością filmem, które bardziej będzie doceniony przez dorosłych. Za jego sprawą będą mogli poznać perspektywę cierpiącego dziecka i zrozumieć, co może ono czuć, nawet wtedy, gdy nie daje po sobie poznać, że szamoce się z bardzo silnymi emocjami. Pod tym względem produkcja  przypomina mi inną fabułę dość głośną kilka lat temu – „Labirynt Fauna”, który posługując się baśniową konwencją, opowiadał o lękach dzieciństwa. Kierunek taki jest strzałem w dziesiątkę, gdyż taki odnośnik działa na widza ze zdwojoną siłą.

monster-calls-poster

Film oparty jest na powieści Patricka Nessa , która zdobyła wielką popularność. Książki nie czytałem, więc nie mam porównania, jednak jak zdążyłem się zorientować, to podobno reżyser uchwycił to co ważne, wiec film się broni. Wróćmy jednak do tego co znam … Całość trwa 1 godzinę 45 minut i z pewnością wasza uwaga zostanie przykuta do obrazu. Wkraczamy w świat dziecka, które stara się sobie pomóc, stara sobie coś wytłumaczyć. Ciężkie chwile powodują, iż tworzy świat alternatywny dla swojego umysłu. Dwa światy jedna osoba. Czyny, które muszą mieć swoje usprawiedliwienie. Dziecko w skomplikowanym świecie dorosłych zaczyna się gubić jak w labiryncie. Wiele rzeczy jest niezrozumiałych dla niego – rodzice po rozwodzie, ojciec z nową rodziną, babcia którą nie toleruje i chora matka. Nigdzie nie ma wyjścia i ciężko myśleć o przyszłości. Przez ten cały czas uczestniczymy w zmaganiach o przetrwanie młodego człowieka w świecie, który chciałby wymazać z pamięci i zacząć coś na nowo. Każdy ma swoją granicę i musi do niej dojść. Conor również do niej dojdzie i zrozumie pewne kwestie rządzące światem. Reżyser przez całą opowieść żongluje naszymi emocjami, które staramy się opanować oraz zrozumieć. Ten film to także świetna rola głównego bohatera o imieniu Conor, którego gra Lewis MacDougall. Świetnie stworzył swoją postać. Każda emocja oddana jest z niebywałą siłą, złość, rozczarowanie czy też smutek. Gra tego młodego człowieka napędza wszystko, powodując iż oglądanie tego filmu staje się przejmującą historią życia. Ten film nie jest tytułem do którego trzeba przekonywać. Ten film jest tytułem, który trzeba zobaczyć, by zrozumieć świat z którego już dawno się wyrosło. POLECAM!

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s