„Cudowny chłopak ” – „Wonder”

 

 

wonder-saudi-arabian-movie-poster

 

 

Dla 10-letniego Auggiego nie ma niczego bardziej niezwykłego niż „zwykły dzień w szkole”. Urodzony z licznymi deformacjami twarzy, dotąd uczył się w domu pod okiem mamy. Teraz jednak, zaczynając 5 klasę w normalnej szkole, ma nadzieję, że koledzy potraktują go jak zwyczajnego chłopca. Jego wygląd sprawia, że staje się szkolną sensacją, a dla wielu wręcz „dziwadłem”. Jedni się z niego śmieją, inni wytykają palcami, ale nikt tak naprawdę niczego o nim nie wie. Wszystko zacznie się zmieniać, gdy w szkole pojawi się  jeden przyjazny gest, jedna pomocna dłoń, by obudzić w Auggiem siłę, dzięki której będzie potrafił udowodnić, że nie tylko twarz czyni go kimś niezwykłym. 

Co tu dużo pisać, trochę emocji było podczas oglądania tego filmu i nie ma się czego wstydzić … łzy poleciały 🙂 ! Reżyser Stephen Chbosky zgrabnie w swoim filmie przeplata ze sobą sceny do śmiechu, płaczu i refleksji. Po prostu płyniemy z tą historią i chcemy, by naprawdę wszystko się ułożyło tak, jak sobie tego życzą rodzice tego chłopca. Owszem, może i opowieść w jakiś sposób jest oklepana i może już gdzieś podobną widzieliśmy. Jednak z drugiej strony, takich historii nigdy za wiele! To jest właśnie życie. Nie można się poddawać i zamykać we własnym świecie. Trzeba stawić przeciwnością losu czoło i przeć do przodu, gdyż staniemy w którymś momencie i powiemy BYŁO WARTO! „Cudowny chłopak” to właśnie taki film. Historia, która porusza nas podczas oglądania. Stajemy się częścią tej codzienności, którą musi przeżyć ten młodzieniec. Trzymamy kciuki za niego, by każdy Jego krok, był krokiem do lepszego świata. Czy człowieka można zmienić? Owszem! wystarczy, że damy możliwość dać się poznać. Wystarczy, że ta druga strona da sobie szansę Nas poznać. Wszystko w takiej chwili zaczyna się zmieniać, a historia zaczyna być budowana od początku. Świat dziecka, to świat prawdziwy, szczery ale zarazem bardzo okrutny. Wszystko dlatego, że dziecko reaguje tak jak czuje w danym momencie. Tutaj nie ma miejsca na granie, stwarzanie pozorów jak to bywa w świecie dorosłych. Reżyser bierze widza pod włos i na podstawie powieśći R.J. Palacio, relacjonuje Nam rok z życia mieszkającej na Manhattanie rodziny. Ten cały obraz przede wszystkim powiada o nietolerancji, uprzedzeniach i samotności w szkolnej dżungli, którą trzeba samemu pokonać. Istotne jest także to, że nie jest to kino zrobione nachalnie. Po wszystkim, gdy widzimy napisy końcowe, opuszczamy sale w dobrym  nastroju. „Wonder” wykłada Nam, iż wszyscy ludzie, a przynajmniej większość są z natury dobrzy lub inni niż nam się wydaje. Potrzebny jest czas, cierpliwość i dążenie do przełamania tej fali. Przez prawie 2 godziny poznajemy moment wkroczenia w świat, który się do tej pory nie znało.

Ta historia, to także opowieść o ludziach, którzy są częścią tej rodziny. Jak wpływa na nich ta cała sytuacja. Matka, Ojciec, siostra. Każdy z nich przeżywa swoją historię budując jedną. Często jest to coś kosztem czegoś, co odbija się na relacjach rodzinnych. Ta opowieść niesie za sobą także pewną naukę, iż nie powinno się zapominać i zatracać w jednym kierunku, jednego życia, gdy to życie składa się z kilku żyć. Ta jedna historia powinna być częścią całości, by zbudować coś pięknego. Obserwujemy etapy pewnego odrodzenia się w swoim otoczeniu, które zostało gdzieś zapomniane w tyle. Siła jest to, by być razem i przechodzić przez wszystko razem. Każdy jest istotny i o tym trzeba pamiętać.

W filmie mamy dwie świetne role. Chodzi mi o rodziców Auggie’go, którego grają Julia Roberts oraz Owen Wilson. Wypadli naprawdę przekonująco. Widzimy na ekranie, że te postaci przemawiają do nich, a za czym idzie przemawiają do widza. Dzięki temu dotykają nas te wszystkie emocje, które są generowane podczas oglądania. Nie można zapomnieć oczywiście o roli chłopca, w którą wcielił się rewelacyjny Jacob Tremblay. Chłopak ma na swoim koncie, mimo wieku już wiele ról. Jak widać w każdej zawsze wypadał świetnie.

„Cudowny chłopak” to piękne , przejmujące kino, które warto przeżyć i poznać tą historię budowania własnej wartości oraz przełamywania stereotypów w obronie własnego JA.

 

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s